คิ…ออกแล้ว

ก่อนอื่นขอสรุปผลสำรวจหัวข้อที่ว่าคุณกลัวอะไรมากที่สุดระหว่าง”โลกแตก“กับ”ขี้แตก“ระหว่างวันที่ 23 พ.ย.-11 ธ.ค. รวมระยะเวลา 18 วันทำการ จากคนร่วมโหวต 7 ท่าน (เยอะสุด ๆ) มีคนกลัวขี้แตกถึง 4 คน และกลัวโลกแตก 3 คน  ก็เป็นอันว่าคนกลัวขี้แตกชนะค้าบบ  ขอเสียงหน่อยเร้วว  วี้ ฮิ้วว  จริง ๆ แล้วผมไม่เคยขี้แตกเรี่ยราดนะนอกจากตอนเด็ก ๆ (ถือว่าไม่เกี่ยว เพราะยังไม่บรรลุนิติภาวะและไร้ซึ่งความอดกลั้น) ซึ่งก็ได้รับความอับอายบ้างนิดหน่อย ตอนเด็ก ๆ เวลาอยู่โรงเรียนผมจะเกลียดห้องน้ำมาก ๆ เพราะทั้งเน่าทั้งโสโครก(เป็นธรรมดาของโรงเรียนรัฐบาล ซึ่งขอสงวนชื่อไว้เพราะเป็นโรงเรียนประจำจังหวัด) มองไปที่ผนังก็จะมีปฏิมากรรมรอยขีดเขียนด่าพ่อล่อแม่เต็มไปหมด มองไปที่ส้วม…คือ ไม่บรรยายดีกว่า ทุกวันนี้ภาพนั้นยังติดตา มันเละ ๆ เป็นกองใหญ่มาก สารเลวมากไอ้นี่เละขนาดนี้แล้วไม่ราด มันจะเคยคิดมั๊ยว่าคนที่เค้ากำลังปวดแบบสุด ๆ มาเจอสภาพที่มันทำไว้แล้วมันสิ้นหวังขนาดไหน นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมตอนเด็ก ๆ ผมถึงยอมขี้แตกคากางเกง … ช่างน่าเศร้า T T

คนอ่าน : เฮ้ย! นี่เรากำลังจะพูดถึงเรื่องขี้กันหรือนี่

มนุษย์เว็บ : เออ ใช่

คนอ่าน : ไม่มีเรื่องจะเล่าแล้วใช่มั๊ย

มนุษย์เว็บ : เออ ใช่

พอเรียนจบจากโรงเรียนก็ไม่มีปัญหาแบบนี้อีก  จนกระทั่งวันนึงที่เป็นสาเหตุให้นึกหัวข้อแบบสำรวจไร้สาระนี้ขึ้นมา  เพราะวันนั้นไปห้างโรบินสัน แล้วก็จอดรถมอเตอร์ไซค์ไว้นอกห้างบริเวณหน้าเซเว่นอีเลฟเว่น แล้วก็เดินข้ามถนนไปเดินห้าง  พอทำธุระเสร็จ ซักประมาณสองทุ่มครึ่งก็กำลังจะกลับ ปรากฎว่าฝนตกหนักโคตร ๆ ลมพัดแรงสุด ๆ  ผมก็เดินออกจากบริเวณห้างไม่ได้ล่ะสิ ได้แต่ยืนมองห่าฝนที่มันตกกระหน่ำพร้อมฟ้าร้องเปรี้ยงปร้างลงมาตรงป้อมยาม  ปรากฎว่าเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเพราะว่าผม…

ปวดด…คิ…อย่างแรง  แม่จ้าว ! มันมาอะไรตอนนี้ฟะ ปวดท้องมาก ๆ ทนไม่ไหวแล้วเว้ยย !!!

รีบเดินบึ่งเปิดประตูเข้าไปในห้างตรงไปที่ห้องน้ำชั้น 1 ตอนนั้นห้างก็กำลังจะปิดแล้วด้วย พนักงานก็กำลังปิดร้านกันเลย เอาน่า ยังทัน ๆ เดินตัวเกร็งขนลุกนิดหน่อย แต่ยังรักษาท่าทางเดินเอาไว้เพื่อไม่ให้ใครสังเกตได้  จะถึงห้องน้ำแล้วว ได้โปรดดด….

โอ้ววว….ไฟดับ….มันมาดับอะไรตอนนี้วะเนี่ย  ทางห้างก็มีการเปิดไฟสำรองเป็นบางจุด แต่ตรงห้องน้ำมันมืดตื๋อเลย ไม่มีไฟสำรองในห้องน้ำ ทำไม ๆ ๆ ๆ ???

ตอนนั้นอยู่หน้าประตูห้องน้ำเลย  ความคิดแว้บเข้ามาในหัวเลยว่าตูต้องไปเผชิญอะไรในความมืดในห้องน้ำสาธารณะมั่งเนี่ย ถ้าใครแม่งเกิดปล่อยเรี่ยราดทิ้งไว้แล้วเราไปนั่งทับ…โอยย น่ากลัว ๆ ตัดสินใจ อั้นคิเอาไว้ แล้วเดินหันหลังกลับ

อ่าา…ค่อยยังชั่ว เริ่มคุมอยู่แระ  เดินออกไปรอดูว่าฝนหยุดตกรึยัง มันก็ยังไม่หยุดอีก ซักพักมันมาอีกแล้วเว้ย ต้องไปหามุมมืดหลบ ๆ หน่อยเนื่องจากต้องบิดตัวไปมาพร้อมกับร้อง อู้ย..อู้ย…จาา…ม่ายย…ไหว…แระ…นะ  แฮ่ก ๆ  เหนื่อยว่ะ ต้องเกร็งกล้ามเนื้อ anus ไว้ตลอดเวลา รึปล่อยมันตรงมุมตึกนี่ดีมั๊ยนะ แต่ตรงนั้นก็ดันมีคนยืนรอฝนหยุดตกอีก

นาทีนั้นต้องตัดสินใจแล้วว่าจะปล่อยตรงไหน มันส่งสัญญาณแล้วว่ามันมาแน่ ๆ  ท้องไส้ก็ปั่นป่วนไม่หยุด เอาวะ ตัดสินใจกลับไปห้องน้ำนรกนั่นอีกครั้งนึง

อย่าาา..เพิ่งงงง..ออออก..นะ…กามมม..ลางงงง..เดินนน…ปายยย…

มืดแค่ไหนก็ไม่กลัวแล้ววววตู  ควักมือถือมาเลย ปล่อยลำแสงนำหน้า ไรเนี่ย มืดอย่างนี้คนมันยังมาเข้าห้องน้ำกันอีก เจอห้องว่างแล้ว จาทันมั๊ยนะ….

“Yeshhhh……คิ…ออกแล้วววววววว….ที่สุดของแจ้อ่ะ”

นั่นก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมาหลายเดืิอน

คนอ่าน : แหว่ะ จาา อ้วกกก…อย่าบอกนะว่ามีอีก

มนุษย์เว็บ : ก็เป็นเรื่องล่าสุดอ่ะ นิดเดียว ๆ

คนอ่าน : กรำของxู

เหตุการณ์นี้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อช่วงวันหยุด ผมและผองเพื่อนได้ไปเที่ยวกันในหุบเขาลำเนาไพร  และต้องขับรถขึ้นเขาปักธงชัย และในขณะนั้นเองผมก็รู้สึกว่าปวดฉี่ ต้องหาที่ปั๊มแวะซักหน่อยล่ะ ไปซักพักก็เจอปั๊ม ซึ่งก็เป็นปั๊มเล็ก ๆ ธรรมดา ๆ มีหัวจ่ายไม่กี่หัว แต่เห็นมันมีห้องน้ำด้วยก็แวะเข้า่ไปเลย และทันใดที่เห็นห้องน้ำ ไม่รู้ว่ามันเกิดอาการสปาร์คอะไรขึ้นมา อะไรไปกระตุกต่อม”คิ”ว่าเนี่ย รู้สึกได้ถึงพลังอันแรงกล้าที่กำลังจะทะลักออกมา

เดินตรงไปเลยที่ห้องน้ำ เก่ามาก ๆ โคโรโคโสสุด ๆ ห่วยบรมกว่าโรงเรียนผมสมัยประถมอีก ระหว่างที่พยายามเดินสำรวจรอบ ๆ สภาพห้องน้ำก็พบป้ายที่เขียนไว้ว่า

“น้ำไม่ไหล งดใช้” @#$^%&*!  แค่นั้นแหละ รีบเดินกลับเข้ารถ แล้วออกไปทันที ไม่กล้าแม้แต่จะฉี่เพราะกลัว”คิ”ออกมาด้วยแค่นั้นเอง

ระหว่างทางก็พบป้ายข้างทางบอกว่าปั๊มสุดท้ายก่อนจะขึ้นเขา ซึ่งอยู่อีกเลนนึง เฮ่อ…เศร้า  เอาวะ ยังทนไหว ผ่านไปเลยละกัน

สุดท้ายที่เกือบจะไม่ไหวแล้ว ก็ไปเจอรีสอร์ทผางาม ที่นี่แหละ มันต้องมีห้องน้ำ รีบเดินเข้าไปหาป้ายห้องน้ำ  จนในที่สุดก็ “คิ..ออกจนได้”

 Loading ...

เรื่องเหม็น ๆ ก็ผ่านพ้นไป มาดูรูปคลายเครียดกันดีกว่านะ

1. บรรยากาศยามเช้าตรู่ กำลังรอพระอาทิตย์ขึ้นกันอยู่…. นานมาก

2. พระอาทิตย์ขึ้นแล้วววว รอแค่เนี้ยแหละ เพื่อ ??

3. ตัดภาพมาที่กทม.อย่างรวดเร็ว ณ งานเฉลิมฉลองพ่อหลวงของเรา

4.

5.

6. มีแห่ขบวนด้วย ว้าวว ๆ

7.  นางฟ้าเธอลงมาเดินเล่นทำไมที่นี่

8.  เบลอนิดหน่อยแต่ก็ยังดูดีอยู่

9.  ไม่ต้องมีคำบรรยาย

10. ที่สุดของแจ้อ่ะ

11. คันนี้คนกรี๊ดกร๊าดมาก เพราะว่าชมพู่อารยา นั่งอยู่นั่นเอง  วี๊ด วิ้ววว  ต้องรีบไปถ่ายใกล้ ๆ

12. แชะ !! จบเห่

ปล.1 ช่วงนี้ก็กำลังทำโปรเจคร้อยล้านต้อนรับเทศกาลคริสต์มาสและปีใหม่อยู่ไม่รู้ว่าจะทันกินมั๊ยเพราะใกล้สิ้นปีเต็มทน  ถ้าไม่ทันก็ต้องโทษตัวเองล่ะ เพราะวันหยุดที่ผ่านมาก็ไปเที่ยวซะลืมโลก

ปล.2 ช่วงนี้สุขภาพห่วยแตกมาก ๆ ทำให้ไม่ได้ออกกำลังกาย ภูมิแพ้เริ่มมาเยือน น่าสงสารจริง ๆ คนบอบบางอย่างเรา

ปล.3 ถ้าใครสงสัยว่าผมกลายเป็น”มนุษย์เว็บ“ไปได้ยังไงก็ให้ไปอ่านในหน้า about me ก็แล้วกันนะ

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.