ณ จังหวัดจันทบุรี  ที่บ้านยายผมเอง ภาพแรกที่ผมจำได้ก็คือ เสียงผู้หญิงคนหนึ่ง กำลังหัดร้องเพลง Way Back Into Love ซึ่งมันโดนใจผมมาก  เพลงนี้เป็นเพลงที่ผมชอบเลยล่ะ  แล้วเสียงของผู้หญิงคนนั้นก็ช่างไพเราะซะเหลือเกิน  แต่น่าเสียดายดันร้องแค่ท่อนเดียว  แล้วแฟนหนุ่มของเธอก็มารับไปเที่ยว แต่มันเป็นผู้ชายที่เฮงซวยมาก  มันขอยืมรถของที่บ้านยายขับไปเที่ยวกับแฟนมัน  ทั้ง ๆ ที่เจ้าของรถไม่อยากให้ยืมเท่าไหร่ แถมรถก็เก่าโกโรโกโสสิ้นดี

สักพักแฟนหนุ่มคนนั้นก็กลับมา  แล้วเราก็มานั่งจับกลุ่มดูงานเพลงที่กำลังจะสร้างขึ้นทางคอมพิวเตอร์  และระหว่างที่พวกเรานั่งดูคอมพิวเตอร์กันอย่างใจจดใจจ่อ ก็มีเหมือนท่อนอะไรซักอย่างมาจ่อที่หัว แล้วบอกว่า “หยุดนะ !! นี่คือโจร”  ผมก็ตกใจสิ แต่แปลกมากที่ไม่มีใครสนใจผมเลย ทุกคนจดจ่ออยู่ที่หน้าคอมพิวเตอร์  ผมก็หันไปพยายามจะไปแย่งปืน  พอหันไปจับ อ้าว! นี่ด้ามไม้กวาดนี่หว่า  อ๋อ  น้าผมเอง เค้าเป็นคนขี้เล่นน่ะ  ก็เล่นขำ ๆ ฮา ๆ  ผมเองก็ชอบนะ เฮ้ย! คิดได้ไง น่าสนุกนะ ก็เลยเอามั่ง [Read more →]